Nieuws

RTV Utrecht radio-interview Wereldkankerdag 2021

Psycholoog Martijn van de Kerkhof wordt geïnterviewd door RTV Utrecht in het kader van Wereldkankerdag 2021, over de mentale impact van kanker. Luister het radioitem hier terug.

05 januari 2021

“Therapie geeft me de rust in mijn hoofd om thuis moeder te zijn”

Kirsten is moeder van twee kinderen, van toen 4 en 2, en timmerde flink aan de weg als zelfstandig consultant. Op een dag voelt ze een klein hard bobbeltje in haar borst. Voor de zekerheid gaat ze naar de dokter. Er komt geen borstkanker voor in de familie dus echt ongerust is ze niet. Maar daarna volgt het ene slechte nieuws het andere op.

25 december 2020

Maar jij bent er ook nog

Als je zus, moeder, partner of vriendin borstkanker krijgt, wil je er dag en nacht voor haar zijn. Hoe blijf je op de been? Interviews met onder andere collega Mahmoed Chamany Zadeh, systeemtherapeut en seksuoloog.

19 december 2020

Zelf had ik het nooit bedacht, maar ik sliep direct beter

Aan ernstige vermoeidheid valt wat te doen, met de juiste hulp. Het Helen Dowling Instituut ontwikkelde in 2009 de online behandeling Minder moe bij kanker. De behandeling is sindsdien steeds verder geoptimaliseerd aan de hand van onderzoek. 73% van de deelnemers is na afloop minder moe.

Doorleven met kanker, hoe doe je dat?

Artikel in Hematon magazine over doorleven met kanker. Met een interview met een patiënt en aandacht voor de speciale groep Tijd van leven van het Helen Dowling Instituut.

Angst en onzekerheid in tijden van corona

Uit onderzoek van het Helen Dowling Instituut blijkt dat gevoelens van eenzaamheid, angst en stress onder kankerpatiënten flink zijn toegenomen sinds de coronauitbraak. Zo ook bij Bianca Weijers. Zij durfde haar eigen gezin niet aan te raken en is met de oplopende cijfers bang om de deur uit te gaan.

17 november 2020

Ik wilde mijn kind toch goed achterlaten?

Na de chemo’s ging het ‘gewone’ leven vanzelf door. Ik had een baan, een peuter om voor te zorgen. Zelf stond ik onder hoogspanning. Ik heb een latente vorm van non-hodgkin wat betekent dat de ziekte elk moment weer kan oplaaien. In het ziekenhuis werd me aangeraden alles goed te regelen. Voogdij, een testament, want ja: de klok tikt door en ik wilde mijn kind toch goed achterlaten? Na alle chemo’s stortte ik me vol hierop. Bij wie wil ik dat mijn kind opgroeit? Hoe zorg ik dat ze een stabiele jeugd krijgt? En wat wil ik verder allemaal vastleggen voor als ik er niet meer ben?

10 november 2020

Copen met kanker

Interview in De Psycholoog met bijzonder hoogleraar psycho-oncologie Marije van der Lee over waarom wat normaal helpt soms niet meer helpt als je te maken hebt met mentale klachten na kanker.

09 november 2020

10-vragen aan Viora Rebergen en haar vriend Joost van Willigenburg

Viora Rebergen kreeg vijf jaar geleden de diagnose acute lymfatische leukemie, met 50/50-overlevingskans. Ze onderging 2,5 jaar chemotherapie en zag zichzelf van een 25-jarige uitgesproken fitgirl transformeren in een dikke, kale en doodzieke jonge vrouw. Viora, Joost en haar ouders vonden in die tijd een klankbord bij het Helen Dowling Instituut (HDI) en Viora werd ook lid van onze cliëntenraad.

17 oktober 2020

Marije van der Lee te zien op Linda TV

Ook Goedemorgen! geeft een intiem inkijkje in het ochtendritueel van wakker wordend Nederland. In de derde aflevering stond Linda TV op met HDI’s Marije van der Lee.

01 oktober 2020

Ik kon niet meer alleen thuis zijn

Na de chemo’s dacht Gonneke: zo nu gaan we weer normaal doen. “Ik ging aan het werk en plande elk vrij moment vol. Als ik maar niet thuis was. Tot ik zo moe was dat zelfs met mijn ogen knipperen als inspanning voelde. Toen wist ik dat ik hulp nodig had. Die vond ik bij het Helen Dowling Instituut (HDI).”

18 juni 2020

HDI vestigt bijzondere leerstoel

Veel mensen met kanker lopen te lang door met (ernstige) psychische klachten, zoals vermoeidheid, angst en depressie. Het is belangrijk dat deze mensen op tijd de juiste zorg vinden, om verergering van die klachten te voorkomen. Hoe de juiste zorg eruit ziet is voor elke patiënt anders. Dat in kaart brengen is het doel van prof. dr. Marije van der Lee, hoofd wetenschappelijk onderzoek bij psycho-oncologisch centrum Helen Dowling Instituut (HDI).

06 maart 2020

De werkdag van… Marije van der Lee

Donderdagavond doe ik normaal gesproken patiëntenzorg, maar recent was er een vergadering van de Special Interest Group Fear of Cancer Recurrence, een internationaal samenwerkingsverband van onderzoekers die angst voor terugkeer van kanker onderzoeken. Lees verder voor een inkijkje in de week van Marije van der Lee.

07 februari 2020

“Grenzen overschrijden mag geen gewoonte zijn”

Wat ik meest mis in deze jaren na kanker is vrijheid. Een lichaam met een bijna altijd halfvolle, dan wel bijna lege batterij, beperkt enorm. Inmiddels kamp ik hier ruim drie jaar mee en ondertussen heb ik vele manieren ontdekt die het omgaan met weinig energie makkelijker, fijner, vrijer en soms zelfs productiever maakt.

27 januari 2020

Extreem moe na de ziekte

Als je ernstig ziek bent geweest, wil je niets liever dan je leven weer oppakken. Maar een slepende vermoeidheid verhindert dat soms. Wat kun je dan doen?

13 december 2019

Therapie ‘Minder Moe bij Ziekte’: (hoe) werkt dat?

In oktober 2016 kreeg ik de diagnose Polycythemia Vera, waarna me duidelijk werd waar de klachten in de jaren daarvoor vandaan waren gekomen. Chronische vermoeidheid was daarbij een telkens terugkerend thema geweest en al wist ik nu waarom, een remedie was er niet tot ik de therapie Minder moe bij kanker ontdekte.

30 augustus 2019

Daniëlle Hermans in Trouw: ‘Het is misschien toch fijner om te weten dat je doodgaat’

Interview met Daniëlle Hermans en Cato-Margo Peekel over doorleven met kanker, zonder vooruitzicht op genezing. Psycholoog Marije van der Lee vertelt over de speciale groepstherapie van het Helen Dowling Instituut.

Langer leven met kanker dan verwacht (artikel Trouw)

Dankzij medische vooruitgang leven steeds meer mensen met kanker langer dan de oorspronkelijke prognose. In principe een goede ontwikkeling, die echter veel vraagt van patiënten en naasten. Hoe pak je de draad van je leven op als je toekomst zo onzeker is? In de krant Trouw verscheen hierover een artikel, waarvoor cliënten en een therapeut van het HDI werden geïnterviewd.

25 augustus 2019

“Ik vraag me vaker af: wil ik dit echt?”

Waar de eerste tijd na de behandelingen er duidelijk een stijgende lijn te zien is in mijn energieniveau, stagneert deze lijn na een jaar of twee. Om vervolgens zelfs te dalen. Zo’n kleine drie jaar na mijn laatste behandeling zit ik slechter in mijn vel dan ooit.

“Maar je bent toch schoon?” (video)

Toen ik nog ziek was en regelmatig in het ziekenhuis lag, leefde iedereen enorm met me mee. Maar zodra ik ‘schoon’ werd verklaard en naar huis mocht, viel die aandacht weg. Mensen gingen ervan uit dat ik mijn gewone leven van vóór de ziekte zomaar kon oppakken. “Maar je bent toch schoon?”, vroegen ze dan. Terwijl het herstel toen pas begon.

22 augustus 2019

“Ik leer te leven met of-of in plaats van en-en”

In 2017 hoorde ik dat het voor 95 procent zeker was dat ik lymfklierkanker had. In de weken die volgden leefde ik tussen hoop en vrees. Het verwijderen van de lymfklier maakte de diagnose op 21 december eindelijk definitief: ik had kanker. De eerste chemo zou op 4 januari starten.

21 augustus 2019

“Ja, ik ben ook wel eens moe …”

Een opmerking die me vroeger pijn deed. Sinds ik de online therapie Minder Moe bij Kanker bij het HDI gevolgd heb niet meer! In oktober 2014 kreeg ik de diagnose lymfeklierkanker. Na de nodige onderzoeken, acht chemokuren en immuuntherapie werd ik genezen verklaard en ging ik mijn leven weer oppakken. Rustig weer aan het werk, sporten en deelnemen aan het sociale leven. Tot in 2016 de eerste terugslag kwam.

20 augustus 2019

“Middagdutjes zijn geen luxe, maar noodzaak”

Ik vind het vreselijk wanneer het woord ‘kanker’ als scheldwoord of hippe aanduiding (“Dat is Kanker lekker!”) gebruikt wordt, nu maak ik er -bij uitzondering- deze keer mezelf schuldig aan: Ik Ben Kanker Moe! Ik ben al twee jaar zo ongelooflijk moe. Moe, moe en nog eens moeër.