u bent hier: Homepage Nieuws

Nieuws

Bekijk hier onze nieuwsberichten. Wil je specifiek nieuws lezen over een bepaalde afdeling of bijvoorbeeld alle cliëntverhalen bekijken? Gebruik dan de filterfunctie. Wil je op de hoogte blijven van ons werk, abonneer je dan op een van onze nieuwsbrieven.

Blijf op de hoogte!

Soort nieuwsbrief*

Nadja Hüpscher: “Jezelf vergeet je gewoon een tijdje”

10 maart 2021

Nadja Hüpscher: “Jezelf vergeet je gewoon een tijdje”

“Als je partner ziek is, verzorg je die en eventueel ook de kinderen, zoveel je kan. Jezelf vergeet je gewoon een tijdje. Na een tijd word je moe, maar je gaat door. Maar er komt een moment dat het te zwaar wordt en dat je zelf weer naar aandacht verlangt. Ik schaamde me ervoor, maar gelukkig besefte ik bij het Helen Dowling Instituut dat het heel normaal is.”

Nadja Hüpscher nieuwe ambassadeur Helen Dowling Instituut

08 maart 2021

Nadja Hüpscher nieuwe ambassadeur Helen Dowling Instituut

Hüpscher geeft naasten een stem en een gezicht in de nieuwe campagne ‘Heb hart voor HDI’, waarin vanaf 11 maart speciale aandacht is voor naasten.

"Je partner begrijpt misschien 80 procent"

04 februari 2021

“Je partner begrijpt misschien 80 procent”

Viora Rebergen kreeg vijf jaar geleden de diagnose acute lymfatische leukemie, met 50/50-overlevingskans. Ze onderging 2,5 jaar chemotherapie en zag zichzelf van een 25-jarige uitgesproken fitgirl transformeren in een kale, opgezwollen en doodzieke jonge vrouw. “Ik was mijlenver verwijderd van de persoon die ik was voor ik ziek was en had hulp nodig om verder te kunnen. Die vond ik bij het HDI. Hoe lief je omgeving ook is, het is niet hetzelfde als delen en verwerken met lotgenoten. Het belang van psychische hulp wordt vaak onderschat, daarom doe ik mee aan de campagne Heb hart voor HDI.”

“Therapie geeft me de rust in mijn hoofd om thuis moeder te zijn”

05 januari 2021

“Therapie geeft me de rust in mijn hoofd om thuis moeder te zijn”

Kirsten is moeder van twee kinderen, van toen 4 en 2, en timmerde flink aan de weg als zelfstandig consultant. Op een dag voelt ze een klein hard bobbeltje in haar borst. Voor de zekerheid gaat ze naar de dokter. Er komt geen borstkanker voor in de familie dus echt ongerust is ze niet. Maar daarna volgt het ene slechte nieuws het andere op.

Zelf had ik het nooit bedacht, maar ik sliep direct beter

19 december 2020

Zelf had ik het nooit bedacht, maar ik sliep direct beter

Aan ernstige vermoeidheid valt wat te doen, met de juiste hulp. Het Helen Dowling Instituut ontwikkelde in 2009 de online behandeling Minder moe bij kanker. De behandeling is sindsdien steeds verder geoptimaliseerd aan de hand van onderzoek. 73% van de deelnemers is na afloop minder moe.

Ik wilde mijn kind toch goed achterlaten?

17 november 2020

Ik wilde mijn kind toch goed achterlaten?

Na de chemo’s ging het ‘gewone’ leven vanzelf door. Ik had een baan, een peuter om voor te zorgen. Zelf stond ik onder hoogspanning. Ik heb een latente vorm van non-hodgkin wat betekent dat de ziekte elk moment weer kan oplaaien. In het ziekenhuis werd me aangeraden alles goed te regelen. Voogdij, een testament, want ja: de klok tikt door en ik wilde mijn kind toch goed achterlaten? Na alle chemo’s stortte ik me vol hierop. Bij wie wil ik dat mijn kind opgroeit? Hoe zorg ik dat ze een stabiele jeugd krijgt? En wat wil ik verder allemaal vastleggen voor als ik er niet meer ben?

10-vragen aan Viora Rebergen en haar vriend Joost van Willigenburg

09 november 2020

10-vragen aan Viora Rebergen en haar vriend Joost van Willigenburg

Viora Rebergen kreeg vijf jaar geleden de diagnose acute lymfatische leukemie, met 50/50-overlevingskans. Ze onderging 2,5 jaar chemotherapie en zag zichzelf van een 25-jarige uitgesproken fitgirl transformeren in een dikke, kale en doodzieke jonge vrouw. Viora, Joost en haar ouders vonden in die tijd een klankbord bij het Helen Dowling Instituut (HDI) en Viora werd ook lid van onze cliëntenraad.

Ik kon niet meer alleen thuis zijn

01 oktober 2020

Ik kon niet meer alleen thuis zijn

Na de chemo’s dacht Gonneke: zo nu gaan we weer normaal doen. “Ik ging aan het werk en plande elk vrij moment vol. Als ik maar niet thuis was. Tot ik zo moe was dat zelfs met mijn ogen knipperen als inspanning voelde. Toen wist ik dat ik hulp nodig had. Die vond ik bij het Helen Dowling Instituut (HDI).”

Volle kracht vooruit met een voet op de rem

11 mei 2020

Volle kracht vooruit met een voet op de rem

Hoe doe je dat, vrijheden verruimen met een voet op de rem? Een goede vraag en ook voor het HDI een uitdaging. Toen het coronavirus in Nederland definitief zijn intrek had genomen, lukte het ons om binnen een week de gehele organisatie thuis te laten werken. Het was even wennen, passen en meten maar het lukte. Onze psychologische zorg voor mensen met kanker en hun naasten kon doorgaan en dat was voor iedereen een opluchting.

Een zorg minder

19 februari 2020

Een zorg minder

Na een pittige start zijn we blij te kunnen vertellen dat we met bijna alle zorgverzekeraars een contract hebben gesloten. Goed nieuws voor onze cliënten, die in de meeste gevallen kunnen rekenen op volledige vergoeding vanuit de basisverzekering. Een zorg minder.

“Grenzen overschrijden mag geen gewoonte zijn”

07 februari 2020

“Grenzen overschrijden mag geen gewoonte zijn”

Wat ik meest mis in deze jaren na kanker is vrijheid. Een lichaam met een bijna altijd halfvolle, dan wel bijna lege batterij, beperkt enorm. Inmiddels kamp ik hier ruim drie jaar mee en ondertussen heb ik vele manieren ontdekt die het omgaan met weinig energie makkelijker, fijner, vrijer en soms zelfs productiever maakt.

BLANKET studie: eerstelijnszorg bij angst voor terugkeer van kanker

BLANKET studie: eerstelijnszorg bij angst voor terugkeer van kanker

We zijn op zoek naar huisartspraktijken en POH-GGZ die mee willen doen aan een studie naar begeleiding bij angst voor terugkeer van kanker in de huisartsenpraktijk. In dit document leest u meer informatie.

‘Het is misschien toch fijner om te weten dat je doodgaat’

02 september 2019

‘Het is misschien toch fijner om te weten dat je doodgaat’

Een paar weken geleden ontmoette ik Daniëlle Hermans (55), een cliënt van ons. Samen met haar uitgever geeft ze volgend jaar het boek ‘Ik ben er nog’ uit. Daniëlle is eindredacteur en ze heeft een missie: je vertellen hoe het is om tegen de verwachtingen in níet dood te gaan maar door te leven met kanker. Het was een uitzonderlijke ontmoeting.

"Ik vraag me vaker af: wil ik dit echt?"

25 augustus 2019

“Ik vraag me vaker af: wil ik dit echt?”

Waar de eerste tijd na de behandelingen er duidelijk een stijgende lijn te zien is in mijn energieniveau, stagneert deze lijn na een jaar of twee. Om vervolgens zelfs te dalen. Zo’n kleine drie jaar na mijn laatste behandeling zit ik slechter in mijn vel dan ooit.

"Maar je bent toch schoon?" (video)

“Maar je bent toch schoon?” (video)

Toen ik nog ziek was en regelmatig in het ziekenhuis lag, leefde iedereen enorm met me mee. Maar zodra ik ‘schoon’ werd verklaard en naar huis mocht, viel die aandacht weg. Mensen gingen ervan uit dat ik mijn gewone leven van vóór de ziekte zomaar kon oppakken. “Maar je bent toch schoon?”, vroegen ze dan. Terwijl het herstel toen pas begon.

"Ik leer te leven met of-of in plaats van en-en"

22 augustus 2019

“Ik leer te leven met of-of in plaats van en-en”

In 2017 hoorde ik dat het voor 95 procent zeker was dat ik lymfklierkanker had. In de weken die volgden leefde ik tussen hoop en vrees. Het verwijderen van de lymfklier maakte de diagnose op 21 december eindelijk definitief: ik had kanker. De eerste chemo zou op 4 januari starten.

“Ja, ik ben ook wel eens moe …”

21 augustus 2019

“Ja, ik ben ook wel eens moe …”

Een opmerking die me vroeger pijn deed. Sinds ik de online therapie Minder Moe bij Kanker bij het HDI gevolgd heb niet meer! In oktober 2014 kreeg ik de diagnose lymfeklierkanker. Na de nodige onderzoeken, acht chemokuren en immuuntherapie werd ik genezen verklaard en ging ik mijn leven weer oppakken. Rustig weer aan het werk, sporten en deelnemen aan het sociale leven. Tot in 2016 de eerste terugslag kwam.

"Middagdutjes zijn geen luxe, maar noodzaak"

20 augustus 2019

“Middagdutjes zijn geen luxe, maar noodzaak”

Ik vind het vreselijk wanneer het woord ‘kanker’ als scheldwoord of hippe aanduiding (“Dat is Kanker lekker!”) gebruikt wordt, nu maak ik er -bij uitzondering- deze keer mezelf schuldig aan: Ik Ben Kanker Moe! Ik ben al twee jaar zo ongelooflijk moe. Moe, moe en nog eens moeër.

'Dit is zo niet wie ik ben'

12 maart 2019

‘Dit is zo niet wie ik ben’

Column van een van onze psychiaters, Hiske Ravesteijn, voor het tijdschrift Psychosociale oncologie van de NVPO waarin ze terugkijkt op een sessie met een cliënt.

Zorgpad Somatische Symptoomstoornis

29 januari 2019

Zorgpad Somatische Symptoomstoornis

Mensen met een somatische symptoomstoornis hebben langdurig lichamelijke klachten, waaronder zij ernstig lijden, en die hun dagelijks leven behoorlijk verstoren. In geval van kanker betreft het vaak chronische vermoeidheid. In dit zorgpad leest u hoe uw behandeling er uit ziet indien u last heeft van een somatische symptoomstoornis.

Zorgpad Posttraumatische Stressstoornis

Zorgpad Posttraumatische Stressstoornis

Wanneer u een ingrijpende gebeurtenis heeft meegemaakt, zoals kanker, kunt u daarna last krijgen van herbelevingen en nachtmerries. In dit zorgpad leest u hoe uw behandeling eruit gaat zien, indien u last heeft van psychotrauma.

Zorgpad Depressie

Zorgpad Depressie

Een depressie onttrekt dag na dag de kleur en de zin aan ons bestaan. Depressieve mensen kijken meestal op zichzelf neer en zijn bang voor de toekomst en voor allerlei gevaren. In dit zorgpad leest u hoe uw behandeling er uit gaat zien indien u last heeft van een depressie.

Ik wilde op een gezonde manier mijn man kunnen bijstaan

28 maart 2018

Ik wilde op een gezonde manier mijn man kunnen bijstaan

Mijn man was net genezen van schildklierkanker na een traject van twee jaar, toen er acute lymfatische leukemie bij hem werd gediagnosticeerd. Hij ging meteen een medisch traject in met chemokuren, nog zwaarder dan eerst. De eerste periode lag hij vijf weken in het ziekenhuis. Van een gezonde jonge vent veranderde hij in een zeer zieke man, viel twaalf kilo af en zat onder de chemo en andere medicijnen

“Elk pijntje of ongemak deed de alarmbellen rinkelen”

30 januari 2018

“Elk pijntje of ongemak deed de alarmbellen rinkelen”

In 2000 kreeg ik voor het eerst een zware epileptische aanval. Op de EEG scan die volgde was een vlekje te zien. Er zat een ‘knikker’ in mijn hoofd die de epileptische aanval zou hebben veroorzaakt. Wat het precies was wisten ze toen niet, maar omdat het stabiel leek hebben ze geen operatie uitgevoerd. Wel moest ik elk halfjaar terugkomen voor controles.