Nieuws

“Kanker krijgen was één van mijn grootste angsten”

De eerste keer dat David kanker kreeg was hij 23 jaar. “Mijn opa had een vorm van leukemie. Het was een van mijn grootste angsten om ook kanker te krijgen. En dan heb je het opeens.” David begon zich af te vragen of er iets mis was toen hij lange tijd veel moest hoesten en gewicht verloor. “ Op een gegeven moment begon ik bloed op te hoesten en ontdekte ik opgezette lymfen. Toen ik hoorde dat ik hodgkin had, schrok ik enorm. Mijn grootste angst was uitgekomen. Ik belandde in een rollercoaster van emoties. Vooral mentaal vond ik het heel heftig.”

03 juni 2021

Wauw! Sponsorloop Werkplaats brengt €11.139 op

Leerlingen van de Werkplaats Kindergemeenschap organiseerden een sponsorloop voor onze zorg en renden maar liefst 11.139 euro bij elkaar voor het HDI!

31 mei 2021

Jaarverslag 2020

2020 was anders dan alle andere jaren. COVID 19 stelde de wereld voor uitdagingen, zo ook ons en onze cliënten. Onze therapeuten moesten plotsklaps over op beeldbellen, waar hun huizen lang niet altijd op waren ingericht en wat erg wennen was voor cliënten. Ook zorgde het virus bij sommige cliënten voor extra onzekerheid en angst, bovenop de angst die ze vaak al ervaren door kanker. Maar… hoogtepunten waren er ook. Zo bemachtigde het HDI een bijzondere leerstoel in de psycho-oncologie, een enorme mijlpaal voor ons instituut.

27 mei 2021

“De therapie gaf mij de tools om mijn kracht te hervinden”

Toen ik de eerste keer kanker kreeg, raakte ik zwaar depressief. Ik kon alleen nog maar in een donkere kamer zitten, in mijn eentje. Het HDI hielp me door die depressie heen. Toen de kanker terugkwam, zag ik dankzij de therapie het zwarte gat voor ik erin kon vallen…

12 mei 2021

“Door corona belandde ik in isolement”

In de zomer van 2019 merkte Niels dat hij na vijf minuten sporten al buiten adem was. Iets wat hij niet eerder had gehad. “Ik ben meteen naar de huisarts gegaan. Die dacht aan een longontsteking en verwees me door. In het ziekenhuis bleek dat er vier liter vocht achter zijn longen zat. Dit hebben ze eruit gehaald met een drain. Toen zagen ze dat ik longkanker had met de ALK-mutatie.

22 april 2021

“Ik vertrouwde nergens meer op”

“Toen ik in behandeling kwam bij het Helen Dowling Instituut (HDI) vertrouwde ik echt nergens meer op. Eerst had ik te horen gekregen dat ik doodging, daarna bleek dat niet te kloppen. Het klapte gewoon toen. Ik kon niet meer, wist niet meer hoe ik moest voelen. Had helemaal geen toekomstbeeld meer. Het leven hoefde van mij eigenlijk niet meer, dankzij de behandeling droom ik weer van een toekomst.” Lees hoe Fien Vermeulen door haar behandeling bij het HDI weer toekomstdromen heeft.

15 april 2021

“Ik kwam erachter dat ik een strijd tegen mezelf had gevoerd”

“Mijn glas was zo goed als leeg toen ik bij het HDI kwam. Ik snapte niet waarom, het was al vijf jaar na de behandeling en ik had verwacht dat het met de tijd juist steeds beter zou gaan. Maar het tegendeel was waar. Ik was totaal uitgeput en herkende mezelf niet meer. Tijdens de therapie kwam ik erachter hoe dat kwam.”

24 maart 2021

Van blije babydozen naar chemo-informatie

34 weken zwanger van haar eerste kind was Mariska toen ze hoorde dat ze lymfeklierkanker had. De ‘blije babydozen’ maakten plaats voor informatiemateriaal over chemo’s. Al hadden Mariska en haar vriend Jeroen amper tijd om bij te komen van de schok, laat staan zich echt te verdiepen in wat er allemaal op hen afkwam, want tien dagen na de diagnose werd de bevalling op gang gebracht en kwam zoon Fynn ter wereld. Klein, maar kerngezond en supersterk. Een maand later begon Mariska met haar eerste chemo. “Het leek in eerste instantie overzichtelijk: een halfjaar behandelingen en een genezingskans van 90 procent. Maar dat liep allemaal anders.”

23 maart 2021

Dank aan het CJ Vaillant Fonds

Met de financiële steun van het CJ Vaillant Fonds heeft het Helen Dowling Instituut haar therapeuten, die door het coronavirus deels thuis moeten werken, kunnen voorzien van laptops die voldoen aan de vereisten voor een beveiligde en goed werkende verbinding.

10 maart 2021

Nadja Hüpscher: “Jezelf vergeet je gewoon een tijdje”

“Als je partner ziek is, verzorg je die en eventueel ook de kinderen, zoveel je kan. Jezelf vergeet je gewoon een tijdje. Na een tijd word je moe, maar je gaat door. Maar er komt een moment dat het te zwaar wordt en dat je zelf weer naar aandacht verlangt. Ik schaamde me ervoor, maar gelukkig besefte ik bij het Helen Dowling Instituut dat het heel normaal is.”

02 maart 2021

Ontdek hoe jij Mentaal Fit wordt en blijft – Ok-krant

Mooie aandacht in OK-krant voor onze tweedaagse training waarmee zorgprofessionals aan de slag gaan met het vergroten van hun vitaliteit.

04 februari 2021

“Je partner begrijpt misschien 80 procent”

Viora Rebergen kreeg vijf jaar geleden de diagnose acute lymfatische leukemie, met 50/50-overlevingskans. Ze onderging 2,5 jaar chemotherapie en zag zichzelf van een 25-jarige uitgesproken fitgirl transformeren in een kale, opgezwollen en doodzieke jonge vrouw. “Ik was mijlenver verwijderd van de persoon die ik was voor ik ziek was en had hulp nodig om verder te kunnen. Die vond ik bij het HDI. Hoe lief je omgeving ook is, het is niet hetzelfde als delen en verwerken met lotgenoten. Het belang van psychische hulp wordt vaak onderschat, daarom doe ik mee aan de campagne Heb hart voor HDI.”

05 januari 2021

“Therapie geeft me de rust in mijn hoofd om thuis moeder te zijn”

Kirsten is moeder van twee kinderen, van toen 4 en 2, en timmerde flink aan de weg als zelfstandig consultant. Op een dag voelt ze een klein hard bobbeltje in haar borst. Voor de zekerheid gaat ze naar de dokter. Er komt geen borstkanker voor in de familie dus echt ongerust is ze niet. Maar daarna volgt het ene slechte nieuws het andere op.

19 december 2020

Zelf had ik het nooit bedacht, maar ik sliep direct beter

Aan ernstige vermoeidheid valt wat te doen, met de juiste hulp. Het Helen Dowling Instituut ontwikkelde in 2009 de online behandeling Minder moe bij kanker. De behandeling is sindsdien steeds verder geoptimaliseerd aan de hand van onderzoek. 73% van de deelnemers is na afloop minder moe.

17 november 2020

Ik wilde mijn kind toch goed achterlaten?

Na de chemo’s ging het ‘gewone’ leven vanzelf door. Ik had een baan, een peuter om voor te zorgen. Zelf stond ik onder hoogspanning. Ik heb een latente vorm van non-hodgkin wat betekent dat de ziekte elk moment weer kan oplaaien. In het ziekenhuis werd me aangeraden alles goed te regelen. Voogdij, een testament, want ja: de klok tikt door en ik wilde mijn kind toch goed achterlaten? Na alle chemo’s stortte ik me vol hierop. Bij wie wil ik dat mijn kind opgroeit? Hoe zorg ik dat ze een stabiele jeugd krijgt? En wat wil ik verder allemaal vastleggen voor als ik er niet meer ben?

09 november 2020

10-vragen aan Viora Rebergen en haar vriend Joost van Willigenburg

Viora Rebergen kreeg vijf jaar geleden de diagnose acute lymfatische leukemie, met 50/50-overlevingskans. Ze onderging 2,5 jaar chemotherapie en zag zichzelf van een 25-jarige uitgesproken fitgirl transformeren in een dikke, kale en doodzieke jonge vrouw. Viora, Joost en haar ouders vonden in die tijd een klankbord bij het Helen Dowling Instituut (HDI) en Viora werd ook lid van onze cliëntenraad.

01 oktober 2020

Ik kon niet meer alleen thuis zijn

Na de chemo’s dacht Gonneke: zo nu gaan we weer normaal doen. “Ik ging aan het werk en plande elk vrij moment vol. Als ik maar niet thuis was. Tot ik zo moe was dat zelfs met mijn ogen knipperen als inspanning voelde. Toen wist ik dat ik hulp nodig had. Die vond ik bij het Helen Dowling Instituut (HDI).”

08 september 2020

10e HDI Charity Golftoernooi levert €61.000 op

Zonder fondsenwerving is onze kwaliteitszorg niet mogelijk. Daarom organiseren wij jaarlijks fondsenwervende evenementen. De 96 gasten van het HDI Charity Golftoernooi golfden, genoten van een coronaproof-diner en boden gul tijdens de veiling die geheel ten gunste komt aan onze zorg.

15 juni 2020

Jaarverslag 2019

2018 was een bijzonder jaar, omdat het HDI haar 30- jarig bestaan vierde. Van een klein onderzoekinstituut groeide het uit tot een GGZ-instelling met professionele zorg, toonaangevend wetenschappelijk onderzoek en gespecialiseerde scholing en training voor de zorgsector en het bedrijfsleven. Lees alles over ons jaar in dit jaarverslag.

07 februari 2020

“Grenzen overschrijden mag geen gewoonte zijn”

Wat ik meest mis in deze jaren na kanker is vrijheid. Een lichaam met een bijna altijd halfvolle, dan wel bijna lege batterij, beperkt enorm. Inmiddels kamp ik hier ruim drie jaar mee en ondertussen heb ik vele manieren ontdekt die het omgaan met weinig energie makkelijker, fijner, vrijer en soms zelfs productiever maakt.

BLANKET studie: eerstelijnszorg bij angst voor terugkeer van kanker

We zijn op zoek naar huisartspraktijken en POH-GGZ die mee willen doen aan een studie naar begeleiding bij angst voor terugkeer van kanker in de huisartsenpraktijk. In dit document leest u meer informatie.

25 augustus 2019

“Ik vraag me vaker af: wil ik dit echt?”

Waar de eerste tijd na de behandelingen er duidelijk een stijgende lijn te zien is in mijn energieniveau, stagneert deze lijn na een jaar of twee. Om vervolgens zelfs te dalen. Zo’n kleine drie jaar na mijn laatste behandeling zit ik slechter in mijn vel dan ooit.

“Maar je bent toch schoon?” (video)

Toen ik nog ziek was en regelmatig in het ziekenhuis lag, leefde iedereen enorm met me mee. Maar zodra ik ‘schoon’ werd verklaard en naar huis mocht, viel die aandacht weg. Mensen gingen ervan uit dat ik mijn gewone leven van vóór de ziekte zomaar kon oppakken. “Maar je bent toch schoon?”, vroegen ze dan. Terwijl het herstel toen pas begon.